یه روز تو تهران
بارون می‌باره
یه‌ روز که ابری تو آسمون نیست
یه روز که رو سر ترانه
سایه‌ی ترس و خط و نشون نیست

یه روز تو تهران
بارون می‌باره
اون‌قدر که این شهر
سبز ِ سبز بشه
اون‌قدر که زیر بارون گم بشه
دستی که روی گل خط می‌کشه

یه روز تو تهران
بارون می‌باره
قطره به قطره
بارون می‌باره
توی هر قطره
صدتا کبوتر …
صدتا ستاره …
صدتا ترانه …

{+}

ارسال نظر سریع

ام‌شب مَلی تلفن زد و دیگر نمی‌خندید. پرسیدم «چه خبر؟» که گفت تازه اصفهان را رد کرده‌اند به مقصدِ تهران. بعد هم تندی گفت: «رؤیا، اخلاقش عوض شده. داره اذیّت‌ام می‌کنه. نمی‌دونم چی کار کنم؟!»  من انگار یک کوه که آوار شده باشم در خودم، وا رفتم قشنگ. چی باید می‌گفتم؟ که شوهرش آمد و قطع کرد و گفت دوباره زنگ می‌زند.  

ارسال نظر سریع

{+}

ارسال نظر سریع

ارسال نظر سریع

- چه‌قدر خوب. درباره‌ی موضوعش هم فکر کردی؟

: آره خانوم. می‌خوام یه کتاب جوک بنویسم.

ارسال نظر سریع

:: هم‌کلاسیِ خوش‌گلی داشتیم که از تهران آمده بودند کرج و به همه می‌گفت تهرانی‌اند و بعد، نمی‌دانم از کجا، معلوم شد که توی شناس‌نامه‌اش نوشته متولّد شیراز و نه تهران. خیال می‌کنید آب‌رو گذاشتند برای بدبخت؟ نگذاشتند.

:: بچّگی من، از هر پانزده نفر توی یک کلاس، ده نفر متولّد کرج بودیم، سه نفر تهران و دو نفر هم شهرستان‌های دیگر.

:: این‌روزها از هر پانزده نفری که مراجعه می‌کنند به کتاب‌خانه برای ثبت‌نام، ده نفر متولّد شهرستان‌های دیگرند، سه نفر تهران و دو نفر هم کرج.

ارسال نظر سریع

ارسال نظر سریع

{+، +، +، +، +}

ارسال نظر سریع

{+}

ارسال نظر سریع

{+}

ارسال نظر سریع